De club van en voor kart liefhebbers.

Dow Kart Club
Een onder-afdeling van: de Personeels Vereniging van Dow Benelux N.V.

JPR Paas Race

De Dow Kart Club had één team ingeschreven. De race werd verreden op het indoor kart circuit van JPR te Sint Niklaas, België.

Podium voor DKC bij deze Paasrace

Zaterdag 24 maart konden de helmpjes weer op voor een endurance race bij JPR. Alhoewel het nog een week voor Pasen was (en er ook geen eieren verstopt waren) werd het aangekondigd als een Paasrace.

DKC deed maar met één team mee bestaande uit twee rijders, namelijk Mario Roose en Wim Bekkers. Dit was een ideale combinatie om op het vereiste minimum gemiddeld gewicht van 75 kilo per teamlid te komen, en ook weer fijn voor Wim om zonder extra lood te rijden. Wel moest elk dus wel ongeveer twee uur aan de bak, ieder de helft van de 4 uur die de race zou duren. De ledematen en het uithoudingsvermogen werden dus behoorlijk op de proef gesteld.

Er werd begonnen met een korte briefing over het format en de regels. Opvallend: geen woord over mogelijke straffen en penalties. Dat maken we soms wel anders mee, waar de briefing een opsomming is van zwarte vlagsituaties en tijdstraffen. En het helpt, want er is geen enkel incident geweest gedurende de gehele race. Hierna konden we de gelote kart gaan passen, en met een inzetstoeltje zo inrichten dat we bij de rijderswissels niet nog instellingen moesten veranderen, wat natuurlijk snellere pitstops mogelijk maakt.

Een korte kwalificatie van 15 minuten, waar zowel Mario als Wim een paar rondjes hebben gereden. Mario zat in de kart bij het vallen van de vlag en moest de race aanvangen. Er moesten drie pilotenwissels worden gedaan gedurende de wedstrijd, en we besloten ieder steeds een uur te rijden en de laatste wissel te combineren met de tankstop.

Acht teams werden volgens de kwalificatietijden opgesteld op de startgrid. Mario startte voor DKC van de vierde veroverde positie. Gedurende de eerste 45 minuten bleef de startvolgorde intact. De koplopers, het Traxxis team, kwamen na 30 minuten al voorbij om DKC op een ronde te zetten. Deze rijder van Traxxis was dan ook ongeveer anderhalve seconde sneller per ronde! En dat terwijl Mario toch keurige rondetijden liet noteren. Door een paar racelijnen van Traxxis te kopiëren, wist Mario toch ook nog viertiende te vinden. Het zijn toch de extra meters van een niet-ideale lijn die veel tijd kosten.
Beste rondetijd van Mario in deze stint was een 49.2, Traxxis reden een baanrecord van 48.0.

Het team in derde positie ging vroeg wisselen en DKC lag toen derde, maar onze wissel moest nog komen. Na een uur was het de beurt aan Wim. Enigszins verbaasd in het begin dat we de derde plaats konden vasthouden, maar het eerder gewisselde team had een duidelijk langzamere piloot in de kart. Na een paar rondjes gewenning konden de rondetijden naar beneden. Dit kartje was wel een groot verschil met de baggerkart van de woensdag ervoor: deze kart ging ook echt de bocht om als je stuurde, en het motortje was ook niet verkeerd.
Wim wist er zelfs tegen het eind van het uur van de tweede sting nog een 49.0 uit te krijgen

Mario reed de derde stint en kwam al snel achter een karter te zitten die eigenlijk precies gelijke tijden reed. Alhoewel dit team op de zevende plaats lag, bleven de blauwe vlaggen opgeborgen, omdat Mario net niet genoeg druk kon zetten. Toen de blauwe vlag wel werd gezwaaid, dacht Mario dat het voor hem was maar er zat niemand dicht achter hem. Mario wist de derde positie stevig te consolideren: liep niet in op de nummer twee, maar wel weg van de nummer vier.
Een fraaie 48.8 was de snelste tijd.

Bij de laatste stop werd er ook getankt. DKC combineerde dat met de verplichte derde rijderswissel. Wim mocht het laatste uur het kartje rondsturen op de derde plaats. Met twee rondes achter op de nummer twee en twee rondes voorsprong op de nummer vier, zat er niet echt de druk meer op. Nog even wat bochttechnieken afkijken van Guillermo van Pamelen die nu in het kartje van Traxxis zat.

Bij de finishvlag lag DKC dus op een uitstekende derde positie. Nummer twee was het Justforfun team (en nee, dit was niet Daniel!) en Traxxis ging ruimschoots aan de leiding en greep de eerste plaats. Mooi podium voor DieKieCie zoals we nu blijkbaar heten, en zie daar: de prijs was een chocolade paasei, dat Mario maar op moet eten zodat we een volgende keer weer het juiste teamgewicht hebben.

Met een derde plaats waren we zeer tevreden, naar ons gevoel echt maximaal gepresteerd gezien de concurrentie van de eerste twee teams die toch echt een klasse beter waren. Zowel Mario als Wim reden redelijk soepel gemiddelde rondetijden van 49.3 en konden dat ook gedurende hun hele stint volhouden. Zo een podium smaakt naar meer.

Verslag van Wim Bekkers.

Als U een aanvulling heeft op bovenstaand verhaal en uitslagen, een naam misschien, een correctie dan gaarne doorgeven aan Leo van Weele